جناب مهندس

نشستم توی ماشینم و دوباره راه افتادم به سمت منزل

از برخورد افراد خانواده فهمیدم که ظاهرا اتفاق مهمی افتاده...

توی راه خونه به این ادعای قدیمی خودم فکر می کردم که هیزم خشک باید بودن در این آتشکده ... و فکر می کردم که شاید هیزم تری بیش نیستم و خوب نمی سوزم

هر چه در مورد تو می اندیشم از اندیشیدن سیر نمی شوم ، سئوالی بزرگ در ذهنم شکل می گیرد که آیا اندیشیدن در مورد تو می تواند معنا و مفهومی داشته باشد؟ دلم می خواهد سکوت تنهایی من با صدای تو بشکند و با تو سخن بگویم ....مگذار و مخواه این هجران را...تو را من چشم در راه بوده ام تا بیایی و افسوس که آمدنت بسیار بسیار زمان برده است اما عاقبت می آیی می دانم یعنی امیدوارم که بیایی ....و این منم ..آن همراه همیشه و آن یگانه وفادار به اندیشیدن درباره تو .. به گمانم هنوز بسیار مشتاق و خواهانم ...دوستت دارم ...تلخی تو نیز عین شیرینی است ...با من مهربان باش و بخاطر همه آن لحظات شیرین مرا از دیدن خودت محروم نکن  ...عزیزی از من پرسید که چقدر به تو فکر می کنم.برای پاسخ به سئوالش لحظه ای از فکرت بیرون آمدم و گفتم همیشه و همه جا و در همه حال...